Kurtuldun Erbakan Hocam!
Cenaze namazı kılmak bu kadar mı zor gelir insana…
Helal olsun, demek…
Şahitlik etmek…
Dua etmek yaşlı gözlerle…
Yokluğa, ayrılığa bu kadar mı üzülür insan/insanlık…
Ölüm bu kadar mı insanı kuşatır çepeçevre...
Alır götürür sizi de arkasından…
Yüreğiniz, aklınız ve fiziğiniz sürüklenir,
Tabutun altına değil, içine girmek istersiniz…
Tutamazsınız kendinizi…
Gittiği yere gitmek,
Girdiği yere girmek istersiniz…
Ayrılmayı istemezsiniz…
Kurtuluşu orada ararsınız…
Ve bulursunuz…
…
Bizden kurtuldun Hocam!
Nazımızdan,
Yanlışımızdan,
Hatalarımızdan,
Tembelliğimizden,
Densizliğimizden,
Dengesizliğimizden kurtuldun…
…
Dünyadan kurtuldun Hocam!
Seni anlamayanlardan,
Anlayamayanlardan,
Anlamak istemeyenlerden,
Anlamış gözükenlerden,
Terklerden,
İhanetlerden kurtuldun…
…
Mukadderattır bilirim…
“Her nefis ölümü tadacaktır” okurum.
“Onu bir saat ileri alamazsınız, geri de” anlarım.
Ve bilirim,
“Kişi sevdiğiyle beraber olacaktır”
Rahatlarım…
Sevinirim…
…
Başsız kalan Ümmetin başı sağ olsun…
Mekânın Cennet olsun…
Allah senden razı olsun Muhterem Hocam…
